De Sella Ronda te druk? Deze 3 Dolomietenrondjes zijn minstens zo mooi

De Sella Ronda is een legende. Vier bergpassen, spectaculaire Dolomietenwanden en haarspeldbochten die iedere wielrenner een keer gereden wil hebben. Maar er is een probleem dat steeds meer fietsers herkennen: je bent niet alleen.

Op een drukke zomerdag deel je de weg met motoren, auto’s, campers, bussen en honderden andere fietsers. De beroemde ronde rond het Sella-massief is zo populair geworden dat je soms meer bezig bent met verkeer dan met het landschap waarvoor je helemaal naar de Dolomieten bent gekomen. (Cyclingtrippers) Maar wat als je hetzelfde gevoel kunt krijgen zonder automatisch achter de massa aan te rijden?

De Dolomieten hebben namelijk veel meer te bieden dan de vier passen van de Sella Ronda. Sterker nog: sommige van de mooiste rondjes liggen juist buiten het klassieke circuit. Je kunt er 60 tot 80 kilometer fietsen, drie of zelfs vier passen aantikken en ondertussen wegen ontdekken waar het tempo, het uitzicht en het plezier belangrijker zijn dan het afvinken van een toeristische attractie.

Wanneer je nog twijfelt tussen een volledig zelf georganiseerde reis of ondersteuning onderweg, kan een kijkje bij het artikel over fietsreizen op Cyclosportive Travel helpen. Lees bijvoorbeeld meer over alles wat je moet weten over een fietsreis met CYCLOsportive. Of ontdek de mogelijkheden van de reizen die we helemaal op maat voor je kunnen maken.

Dit zijn drie rondjes die je serieus moet overwegen als alternatief voor de Sella Ronda.

1. San Pellegrino – Valles – Rolle: het rondje dat je bijna vergeet

Als je echt op zoek bent naar een alternatief voor de Sella Ronda, dan is dit waarschijnlijk de eerste route die ik zou kiezen. Start in Moena en trek richting Passo San Pellegrino. Daarna volgt Passo Valles en via Paneveggio rijd je richting Passo Rolle. Vanuit daar daal je af en maak je de ronde weer compleet.

Een bestaande route vanuit de omgeving van Moena komt uit op ongeveer 68 kilometer en 2.046 hoogtemeters, met drie passen: San Pellegrino, Valles en Rolle. (Wikiloc | Routes uit de hele Wereld) En juist de combinatie maakt deze ronde zo aantrekkelijk.

Passo San Pellegrino is een prachtige openingsklim. Vervolgens krijg je met Passo Valles een tweede klim die je steeds dieper het berglandschap in brengt. Na het groen rond Paneveggio verandert het decor opnieuw en krijg je op Passo Rolle een van de mooiste vergezichten van de dag.

Rolle is bovendien een pas waar het landschap de hoofdrol opeist. Vanaf de omgeving van de pas kijk je richting de indrukwekkende Pale di San Martino. Het voelt hier minder als een verkeersader tussen toeristische hotspots en meer als een echte bergtocht. Dat is precies wat je zoekt wanneer je genoeg hebt van de Sella Ronda.

Waarom deze ronde?

De route heeft alles wat een goede Dolomietenrit nodig heeft: drie passen, ruim 60 kilometer, meer dan 2.000 hoogtemeters en voortdurend veranderende landschappen. En misschien nog belangrijker: je rijdt niet simpelweg vier keer dezelfde toeristische trekpleister rond. De officiële toeristische informatie rond San Pellegrino laat bovendien zien dat Passo Valles en Passo San Pellegrino bekende wielerklimmen zijn, onder meer uit de Giro d’Italia. (komoot)

2. Giau – Falzarego – Valparola – Campolongo: de ultieme Dolomietenvariant

Wil je niet zozeer weg van de bekende passen, maar vooral weg van het standaard Sella Ronda-rondje? Dan wordt het interessant. Vanuit Corvara kun je een spectaculaire lus maken over Passo Campolongo, Passo Giau, Passo Falzarego en Passo Valparola. Dat is geen klein alternatief rondje.

Een actuele route komt uit op 83,1 kilometer en ongeveer 2.580 hoogtemeters. Onderweg beklim je vier passen en bereik je op Passo Giau ruim 2.200 meter hoogte. (Outdooractive) Hier zit echter een belangrijke nuance. Dit is niet automatisch een rustige route. Campolongo, Falzarego en Valparola zijn bekende Dolomietenpassen en worden ook door auto’s en motoren gebruikt. Een recente routebeschrijving vermeldt bijvoorbeeld expliciet dat er op dit soort wegen veel verkeer kan zijn. (komoot) Toch voelt de route totaal anders dan de klassieke Sella Ronda, vooral door de aanwezigheid van Passo Giau.

En die Giau is misschien wel de reden om deze ronde te rijden. De klim naar Passo Giau is zwaar. De hellingspercentages kunnen oplopen tot ongeveer 15 procent en de klim vraagt een heel andere inspanning dan de meer gelijkmatige passen van de Sella Ronda. (komoot) Boven wacht echter een landschap dat je moeilijk kunt negeren.

Daarna volgen Falzarego en Valparola. Officieel worden deze drie passen samen met Campolongo ook als een van de grote wielerroutes in dit deel van de Dolomieten gepresenteerd. Passo Falzarego bereikt 2.015 meter en Passo Valparola 2.200 meter. (dolomitesbikeday.it) Het leuke aan deze ronde is dat je de Sella Ronda eigenlijk omzeilt terwijl je toch midden in het beroemdste fietsgebied van de Dolomieten blijft.

Interesse in de Maratona? Reserveer hier jouw plek!

3. Passo delle Erbe: het geheime wapen van Alta Badia

Wil je het juist écht anders aanpakken? Dan moet je naar de noordkant van Alta Badia kijken. De Passo delle Erbe, of Würzjoch, is een van de passen die opvallend vaak buiten de klassieke Dolomietenrondjes wordt gehouden. En dat is precies waarom hij interessant is.

Vanaf Corvara, La Villa of Badia kun je richting Passo delle Erbe rijden over wegen die volgens de toeristische dienst van Alta Badia relatief weinig verkeer kennen. De route is ongeveer 69 kilometer lang en voert door een landschap met groene alpenweiden en de indrukwekkende toppen van het Puez-Odle Nature Park. (altabadia.org)

De standaardronde naar Passo delle Erbe is vooral een rustige alternatief voor de drukke hoofdroutes en niet automatisch een ronde met drie grote passen. Daarom zou ik deze optie anders benaderen: gebruik Passo delle Erbe als basis voor een langere eigen lus en combineer hem met passen aan de Alta Badia-kant. Zo krijg je een route die qua afstand en klimwerk vergelijkbaar wordt met de Sella Ronda, maar die veel minder afhankelijk is van het klassieke toeristische circuit.

Juist dat maakt dit gebied interessant voor fietsers die hun eigen route willen samenstellen. Het mooie is dat je hier niet het gevoel hoeft te hebben dat je een verplichte toeristische route afwerkt. Je rijdt door dorpen, bossen en hooggelegen weiden en hebt voortdurend zicht op de Dolomieten.

Welke route moet je kiezen?

Het antwoord hangt vooral af van wat je precies wilt vermijden. Wil je zo weinig mogelijk het gevoel hebben dat je op een toeristische attractie rijdt, kies dan voor San Pellegrino – Valles – Rolle. Met circa 68 kilometer en ruim 2.000 hoogtemeters voldoet deze ronde bijna perfect aan het ideale profiel van een Dolomietenrit van één dag. (Wikiloc | Routes uit de hele Wereld)

Wil je de zwaarste en spectaculairste route, dan is Giau – Falzarego – Valparola – Campolongo de winnaar. Met 83 kilometer, vier passen en ongeveer 2.580 hoogtemeters is dit een serieuze koersdag. (komoot) En wil je vooral weg van de massa en zelf een mooie ronde bouwen, kijk dan naar Passo delle Erbe en Alta Badia. De lokale toeristische dienst noemt de wegen richting Passo delle Erbe expliciet relatief verkeersarm. (altabadia.org)

De echte les: je hoeft de Sella Ronda niet te rijden

Misschien is dat wel de belangrijkste ontdekking. De Sella Ronda is prachtig. Daar valt weinig tegenin te brengen. De klassieke ronde over Passo Gardena, Passo Sella, Passo Pordoi en Passo Campolongo is ongeveer 60 kilometer lang en bijna 2.000 hoogtemeters en blijft een fantastische eerste kennismaking met de Dolomieten. (valgardena.it) Maar juist doordat iedereen hem kent, is hij niet altijd de beste keuze voor iedere fietser. De mooiste fietsdag is niet automatisch de dag waarop je de bekendste passen afvinkt.

Het kan ook de dag zijn waarop je na vijf uur fietsen terugkomt bij de auto en denkt: dit was precies waarom ik naar de Dolomieten wilde. Geen bus die je in een haarspeldbocht voorbij moet laten. Geen motor die vlak naast je optrekt. Geen colonne auto’s die je tijdens iedere afdaling inhaalt. Gewoon een goede weg, drie prachtige passen, een paar uur klimmen en dalen en de Dolomieten om je heen. En precies daarom zou ik de volgende keer dat je naar de Dolomieten gaat niet meteen de Sella Ronda op je routekaart zetten.

Lees ook: Doelen stellen voor een Granfondo, zo verbeter jij je prestaties